Esnekliğini kademeli olarak geliştir; seviyene uyan rutinlerle.

Başlangıç noktana, çalıştığın bölgelere, ne kadar düzenli esnediğine ve kendi yapına göre değişir; bu yüzden herkese uyan dürüst bir zaman çizelgesi yok. Esneklik genelde birkaç seansta değil, düzenli ve rahat çalışmanın haftaları ve aylarıyla kademeli olarak artar. Bir şekle hızlıca ulaşmaya çalışmak yerine düzenliliğe ve rahat bir açıklıkta kalmaya odaklan. Flexor alışkanlığı sürdürmeyi kolaylaştırır, ama belirli bir tarihte belirli bir sonuç vaat edemez.

Esnemelere nazikçe girmek her zaman mantıklıdır; ama daha derin esneklik çalışması genellikle biraz ısındıktan sonra, örneğin hafif hareketin ardından ya da günün ilerleyen saatlerinde daha iyi ve daha verimli hissettirir. Derin tutuşlardan önce kısa bir ısınma makul bir alışkanlıktır. Ne zaman esnersen esne, her pozisyona yavaşça gir, zıplamaktan ve zorlamaktan kaçın, rahat bir açıklıkta kal. Keskin ağrı, esnemenin işe yaradığının işareti değil, durma sinyalidir.

Hayır. Bazen balistik esneme denen, zıplayarak bir esnemeye girme yöntemi kası hızla rahat açıklığın ötesine itebilir ve bu rutinlerin kullandığı yaklaşım değildir. Flexor'un esneklik seansları, bir pozisyona yavaşça girip onu gevşek bir nefesle korumayı tercih eder; bu da zaman içinde açıklık kazanmak için genelde daha rahattır. Tek bir seansta derinliği zorlamak yerine, bir pozisyon kolaylaştıkça açıklığı yavaşça ilerlet ve bir şey ağrı vermeye başlarsa dur.

Esneklik, bir kasın ya da eklemin ne kadar uzayabildiğidir ve genelde oldukça pasif bir pozisyonda ölçülür; mobilite ise bir eklemi kendi açıklığı boyunca ne kadar iyi aktif olarak kontrol edebildiğindir. Esnekliği geliştirmek, rahatça korunan daha yavaş esnemelere dayanır; mobilite çalışması ise kontrollü hareketi öne çıkarır. İkisi birbirini destekler ve çoğu kişi ikisini birleştirmekten yarar görür. Flexor her ikisini de kapsar; böylece rutinini, belirli bir bölge için hedeflerine hangisi uyuyorsa ona ağırlık verecek şekilde ayarlayabilirsin.